User account

Δε φχιαριστιέται ο άνθρωπος ότι κι α κουλαντρίζει
γιατί είναι η σκέψη άπειρο, κενό και δεν γεμίζει.

Όντε τη δω την όμορφη,μέσα στην αγκαλιά μου
αν είμαι κι εκατό χρονώ,κουλουμουντρά η καρδιά μου

Οι του Στραβού οι κοντυλιές ,ο Χανιώτης απού λένε
εκάμανε τα μάτια μου,πολλές φορές να κλαίνε.

Γυρνά του χρόνου ο τροχός σαν το δαιμονισμένο
κι εγώ κεράκι αφτούμενο στη δίνη των ανέμω.

Το παρελθόν μου με πονεί, το μέλλον με τρομάζει
και το παρόν μου σύννεφο που και τα δυο σκεπάζει.

Ως κι ας με δέρνει η μοίρα μου, ως κι αν με κατατρέχει
δε θα το ιδεί το δάκρυ μου στο μάγουλο να τρέχει.

Αέρας είν’ ο έρωντας κι αν τον αλικοντίσεις
κόντρα πηγαίνεις του Θεού και στα πρεπά τση φύσης.

Ο νους μου τα βουνά κρατεί
και μες στα δάση μπαίνει
και όντε πετά στον ουρανό
στα βάθη κατεβαίνει

Κιανένας δεν εβρέθηκε, τον άνεμο να δέσει
μούδε τη σκέψη δεν μπορεί, πράμα να τηνε στέσει.

Τι την εθέλω τη ζωή να είσαι μακριά μου
να μην μπορούν τα χείλη σου να σμίξουν τα δικά μου.